B  I  B  L  I  O  T  H  E  C  A    A  U  G  U  S  T  A  N  A
           
  Ulrich von Liechtenstein
ca. 1200 -1275
     
   



V r o w e n   d i e n s t

E r s t e r   D i e n s t
( 8 - 1 3 8 9 )


Aventiure wie der
Ulrich sinen vinger verlos
(Strophe 340 - 353)


_____________________________________

 
[ . . . ]

L i e d   V I
(Bechstein I,125; Lachmann 110,5)

Ein tanzwîse, und ist diu sehste wîse

1
     Wê daz mir diu guote
sô verret ir minne!
des bin ich in dem muote
vil ofte unfrô.
5
sol mir niht gelingen
an ir des ich sinne,
sô muoz mîn herze ringen
mit trûren sô
daz ich nimmer mêre
10
ze fröiden gesinnc.
si hât des lützel êre,
stêt mîn herze unhô.

2
Schœne bî der güete
stât vil wol den wîben:
sô stât ouch hôchgemüete
den mannen wol,
5
hôchgemüete wolde
vil gerne belîben
bî mir, het ich si holde,
von der ich dol
herzenlîche swære.
10
dâ von muoz ich mîden
vil fröiden, der mir wære
sus mîn herze vol.

3
Jâ man ich vil sêre
dich, frou, dîner güete,
daz dû mich durch dîn êre
bedenkest baz.
5
lâ mich gnâde vinden,
daz dich got behüete.
an dir sô müez mir swinden
der minne haz.
diu ist mir gevære;
10
dâ von mîn gemüete
ist nû vil fröiden lære.
guot wîp, wende daz.

[ . . . ]