B  I  B  L  I  O  T  H  E  C  A    A  U  G  U  S  T  A  N  A
           
  C. Valerius Catullus
ca. 87 - 54 a. Chr. n.
     
   



C a r m e n  L X X V I

[de profundis.]

_____________________________________


metrum: distichon dactylicum


Si qua recordanti benefacta priora voluptas
      est homini, cum se cogitat esse pium
nec sanctam violasse fidem, nec foedere nullo
      divum ad fallendos numine abusum homines:
5
multa parata manent in longa aetate, Catulle,
      ex hoc ingrato gaudia amore tibi.
nam quaecumque homines bene cuiquam aut dicere possunt
      aut facere, haec a te dictaque factaque sunt:
omnia quae ingratae perierunt credita menti.
10
      quare cur te iam | amplius excrucies?
quin tu animo offirmas atque istinc teque reducis,
      et dis invitis desinis esse miser?
difficilest longum subito deponere amorem,
      difficilest, verum hoc, qua lubet, efficias:
15
una salus haec est, hoc est tibi pervincendum,
      hoc facias, sive id non pote sive pote. -
o di, si vestrumst misereri, aut si quibus umquam
      extremo, iam ipsa in morte, tulistis opem,
me miserum aspicite et, si vitam puriter egi,
20
      eripite hanc pestem perniciemque mihi!
hei mihi, subrepens imos ut torpor in artus
      expulit ex omni pectore laetitias.
non iam illud quaero, contra me ut diligat illa,
      aut, quod non potis est, esse pudica velit:
25
ipse valere opto et taetrum hunc deponere morbum.
      o di, reddite mi hoc pro pietate mea!