|
|
Lectio XIII
Grammatica
Morphologia:
Pronomen possessivum;
coniugatio verbi: infinitivus activi.
Syntactica:
Sententiae causales.
―――――――――――――――――――――
1. Paulus puer sedulus est. Magister pueros sedulos laudat; nam industria puerorum
magistro laetitiam parat.
2. Apporta librum tuum! Liber meus pulcher non est. – Liber vester pulcher non est. Ex libro
nostro recitabimus.
3. Agricola agrum suum arat; ager est magnus.
4. Vir bonus patriam (suam) amat. Viri boni patriam (suam) amant.
5. Romani filios suos et filias suas appellabant liberos.
6. Otium saepe non iucundum est. Imperare Romanis iucundum erat.
7. Amicus tuus miser est. Miseros curare pulchrum est.
8. Te adiuvamus propter amicitiam nostram.
Te adiuvamus; nam amici tui sumus.
Te adiuvamus, quod (quia) amici tui sumus.
9. Quamdiu saeculum? – Centum anni.
―――――――
Ludus Latinus.
Iam tertio ante Christum natum saeculo scholae in Italia erant. Romani scholas puerorum parvorum ludos appellabant. Iam pueri septem annos nati (septem annorum) in ludo erant. Magistri Romanorum plerumque servi Graeci erant, non viri liberi. Magistrum puerorum parvorum «A-b-c-darium»appellabant.
Pueri ludum intrant. Sinistra tabulas suas portant. Dextra magistrum salutant. Deinde ex tabulis suis recitant. Magister litteras puerorum emendat. Puer parvus enumerat: unus – duo – tres – quattuor – quinque – sex – septem – octo – novem – decem. Tum magister ex libro Andronici poetae recitat. Quod pueri attenti sunt, magister contentus est.
Multis pueris multas horas in ludo esse iucundum non erat. Nam otium numquam discipulis satis longum est, numquam erat, numquam erit. Sed magistri Romani severi erant; discipulos pigros non modo verbis castigabant, sed etiam virgis. Itaque Horatius poeta Orbilium, magistrum suum, quia discipulos plagabat, «Plagosum» appellabat.
 
―――――――
Non scholae, sed vitae.
―――――――
Inspectio
Imperare (subiectum) Romanis iucundum erat.
Diu in schola esse (subiectum) pueris iucundum non erat.
Te adiuvamus, quod (quia) amici tui sumus. (sententia causalis)
Agricola hodie agrum propinqui, non suum agrum arat.
Vocabularium
meus, -a, -um
tuus, -a, -um
suus, -a, -um
noster, -tra, -trum
vester, -tra, -trum
suus, -a, -um
puer, puerī m. [puella]
magister, -trī
liber, -trī
ager, agrī
vir, virī
līberī, -ōrum
pulcher, -chra, -chrum
miser, -era, -erum
līber, -era, -erum
sinister, -tra, -trum
dexter, -tra, -trum
piger, -gra, -grum
sacer, -cra, -crum [sacrum]
amīcitia
saeculum
lūdus
annus
tabula
discipulus
verbum
virga
iūcundus, -a, -um
nātus, -a, -um
sex annōs nātus
attentus, -a, -um
contentus, -a, -um
longus, -a, -um
sevērus, -a, -um
recitāre
appellāre
ēmendāre
ēnumeāre [numerare]
cāstigāre
propter c. acc.
propter fossam
ante c. acc.
ante Chrīstum nātum (a. Chr. n.)
quod, quia
unus (1)
duo (2)
tres (3)
quattuor (4)
quinque (5)
sex (6)
septem (7)
octo (8)
novem (9)
decem (10)
centum (100)
numquam
satis
Chrīstus
Italia
Graecia
Graecus
Līvius Andronīcus (ca. 284 - ca. 204 a. Chr. n.)
Horātius (65 - 8 a. Chr. n.)
Orbilius (ca. 55 a. Chr. n.)
Dictionarium latine-anglice
|