B  I  B  L  I  O  T  H  E  C  A    A  U  G  U  S  T  A  N  A
           
  Aristophanis
Ecclesiazusae
     
   


Ἐκκλησιάζουσαι

Ἐπεισόδια

___________________________________________


Χορός
[deest]

Ἀνὴρ Α
730
χώρει σὺ δεῦρο κιναχύρα καλὴ καλῶς
τῶν χρημάτων θύραζε πρώτη τῶν ἐμῶν,
ὅπως ἂν ἐντετριμμένη κανηφορῆις,
πολλοὺς κάτω δὴ θυλάκους στρέψασ᾽ ἐμούς.
ποῦ ᾽σθ᾽ ἡ διφροφόρος; ἡ χύτρα δεῦρ᾽ ἔξιθι,
735
νὴ Δία μέλαινά γ᾽, οὐδ᾽ ἂν εἰ τὸ φάρμακον
ἕψουσ᾽ ἔτυχες ὧι Λυσικράτης μελαίνεται.
ἵστω παρ᾽ αὐτήν, δεῦρ᾽ ἴθ᾽, ἡ κομμώτρια.
φέρε δεῦρο ταύτην τὴν ὑδρίαν ὑδριαφόρε
ἐνταῦθα. σὺ δὲ δεῦρ᾽ ἡ κιθαρωιδὸς ἔξιθι,
740
πολλάκις ἀναστήσασά μ᾽ εἰς ἐκκλησίαν
ἀωρὶ νυκτῶν διὰ τὸν ὄρθριον νόμον.
ὁ τὴν σκάφην λαβὼν προΐτω· τὰ κηρία
κόμιζε, τοὺς θαλλοὺς καθίστη πλησίον,
καὶ τὼ τρίποδ᾽ ἐξένεγκε καὶ τὴν λήκυθον.
745
τὰ χυτρίδι᾽ ἤδη καὶ τὸν ὄχλον ἀφίετε.

Ἀνὴρ Β
ἐγὼ καταθήσω τἀμά; κακοδαίμων ἄρα
ἀνὴρ ἔσομαι καὶ νοῦν ὀλίγον κεκτημένος.
μὰ τὸν Ποσειδῶ γ᾽ οὐδέποτ᾽, ἀλλὰ βασανιῶ
πρώτιστον αὐτὰ πολλάκις καὶ σκέψομαι.
750
οὐ γὰρ τὸν ἐμὸν ἱδρῶτα καὶ φειδωλίαν
οὐδὲν πρὸς ἔπος οὕτως ἀνοήτως ἐκβαλῶ,
πρὶν ‹ἂν› ἐκπύθωμαι πᾶν τὸ πρᾶγμ᾽ ὅπως ἔχει.
οὗτος τί τὰ σκευάρια ταυτὶ βούλεται;
πότερον μετοικιζόμενος ἐξενήνοχας
755
αὔτ᾽ ἢ φέρεις ἐνέχυρα θήσων;

Ἀνὴρ Α
                        οὐδαμῶς

Ἀνὴρ Β
τί δῆτ᾽ ἐπὶ στοίχου ᾽στὶν οὕτως; οὔτι μὴ
Ἱέρωνι τῶι κήρυκι πομπὴν πέμπετε;

Ἀνὴρ Α
μὰ Δί᾽ ἀλλ᾽ ἀποφέρειν αὐτὰ μέλλω τῆι πόλει
ἐς τὴν ἀγορὰν κατὰ τοὺς δεδογμένους νόμους.

Ἀνὴρ Β
760
μέλλεις ἀποφέρειν;

Ἀνὴρ Α
            πάνυ γε.

Ἀνὴρ Β
                    κακοδαίμων ἄρ᾽ εἶ
νὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρα.

Ἀνὴρ Α
                πῶς;

Ἀνὴρ Β
                        πῶς; ῥαιδίως.

Ἀνὴρ Α
τί δ᾽; οὐχὶ πειθαρχεῖν με τοῖς νόμοισι δεῖ;

Ἀνὴρ Β
ποίοισιν ὦ δύστηνε;

Ἀνὴρ Α
                    τοῖς δεδογμένοις.

Ἀνὴρ Β
δεδογμένοισιν; ὡς ἀνόητος ἦσθ᾽ ἄρα.

Ἀνὴρ Α
765
ἀνόητος;

Ἀνὴρ Β
            οὐ γάρ; ἠλιθιώτατος μὲν οὖν
ἁπαξαπάντων.

Ἀνὴρ Α
            ὅτι τὸ ταττόμενον ποιῶ;

Ἀνὴρ Β
τὸ ταττόμενον γὰρ δεῖ ποιεῖν τὸν σώφρονα;

Ἀνὴρ Α
μάλιστα πάντων.

Ἀνὴρ Β
            τὸν μὲν οὖν ἀβέλτερον.

Ἀνὴρ Α
σὺ δ᾽ οὐ καταθεῖναι διανοεῖ;

Ἀνὴρ Β
                    φυλάξομαι
770
πρὶν ἄν γ᾽ ἴδω τὸ πλῆθος ὅ τι βουλεύεται.

Ἀνὴρ Α
τί γὰρ ἄλλο γ᾽ ἢ φέρειν παρεσκευασμένοι
τὰ χρήματ᾽ εἰσίν;

Ἀνὴρ Β
            ἀλλ᾽ ἰδὼν ἐπειθόμην.

Ἀνὴρ Α
λέγουσι γοῦν ἐν ταῖς ὁδοῖς.

Ἀνὴρ Β
                    λέξουσι γάρ.

Ἀνὴρ Α
καὶ φασιν οἴσειν ἀράμενοι.

Ἀνὴρ Β
                    φήσουσι γάρ.

Ἀνὴρ Α
775
ἀπολεῖς ἀπιστῶν πάντ᾽.

Ἀνὴρ Β
                            ἀπιστήσουσι γάρ.

Ἀνὴρ Α
ὁ Ζεύς σέ γ᾽ ἐπιτρίψειεν.

Ἀνὴρ Β
                            ἐπιτρίψουσι γάρ.
οἴσειν δοκεῖς τιν᾽ ὅστις αὐτῶν νοῦν ἔχει;
οὐ γὰρ πάτριον τοῦτ᾽ ἐστίν, ἀλλὰ λαμβάνειν
ἡμᾶς μόνον δεῖ νὴ Δία· καὶ γὰρ οἱ θεοί·
780
γνώσει δ᾽ ἀπὸ τῶν χειρῶν γε τῶν ἀγαλμάτων·
ὅταν γὰρ εὐχώμεσθα διδόναι τἀγαθά,
ἕστηκεν ἐκτείνοντα τὴν χεῖρ᾽ ὑπτίαν
οὐχ ὥς τι δώσοντ᾽ ἀλλ᾽ ὅπως τι λήψεται.

Ἀνὴρ Α
ὦ δαιμόνι᾽ ἀνδρῶν ἔα με τῶν προὔργου τι δρᾶν.
785
ταυτὶ γάρ ἐστι συνδετέα. ποῦ μοὔσθ᾽ ἱμάς;

Ἀνὴρ Β
ὄντως γὰρ οἴσεις;

Ἀνὴρ Α
            ναὶ μὰ Δία, καὶ δὴ μὲν οὖν
τωδὶ ξυνάπτω τὼ τρίποδε.

Ἀνὴρ Β
                τῆς μωρίας,
τὸ μηδὲ περιμείναντα τοὺς ἄλλους ὅ τι
δράσουσιν εἶτα τηνικαῦτ᾽ ἤδη -

Ἀνὴρ Α
                        τὶ δρᾶν;

Ἀνὴρ Β
790
ἐπαναμένειν, ἔπειτα διατρίβειν ἔτι.

Ἀνὴρ Α
ἵνα δὴ τί;

Ἀνὴρ Β
            σεισμὸς εἰ γένοιτο πολλάκις
ἢ πῦρ ἀπότροπον, ἢ διάιξειεν γαλῆ,
παύσαιντ᾽ ἂν ἐσφέροντες ὦμβρόντητε σύ.

Ἀνὴρ Α
χαρίεντα γοῦν πάθοιμ᾽ ἄν, εἰ μὴ ᾽χοιμ᾽ ὅποι·
795
ταῦτα καταθείμην.

Ἀνὴρ Β
                 μὴ γὰρ οὐ λάβηις ὅποι·
θάρρει, καταθήσεις, κἂν ἔνης ἔλθηις.

Ἀνὴρ Α
                                    τιή;

Ἀνὴρ Β
ἐγὦιδα τούτους χειροτονοῦντας μὲν ταχύ,
ἅττ᾽ ἂν δὲ δόξηι ταῦτα πάλιν ἀρνουμένους.

Ἀνὴρ Α
οἴσουσιν ὦ τᾶν.

Ἀνὴρ Β
                ἢν δὲ μὴ κομίσωσι, τί;

Ἀνὴρ Α
800
ἀμέλει κομιοῦσιν.

Ἀνὴρ Β
                ἢν δὲ μὴ κομίσωσι, τί;

Ἀνὴρ Α
μαχούμεθ᾽ αὐτοῖς.

Ἀνὴρ Β
                ἢν δὲ κρείττους ὦσι, τί;

Ἀνὴρ Α
ἄπειμ᾽ ἐάσας.

Ἀνὴρ Β
            ἢν δὲ πωλῶσ᾽ αὐτά, τί;

Ἀνὴρ Α
διαρραγείης.

Ἀνὴρ Β
            ἢν διαρραγῶ δέ, τί;

Ἀνὴρ Α
καλῶς ποιήσεις.

Ἀνὴρ Β
            σὺ δ᾽ ἐπιθυμήσεις φέρειν;

Ἀνὴρ Α
805
ἔγωγε· καὶ γὰρ τοὺς ἐμαυτοῦ γείτονας
ὁρῶ φέροντας.

Ἀνὴρ Β
            πάνυ γ᾽ ἂν οὖν Ἀντισθένης
αὔτ᾽ εἰςενέγκοι· πολὺ γὰρ ἐμμελέστερον
πρότερον χέσαι πλεῖν ἢ τριάκονθ᾽ ἡμέρας.

Ἀνὴρ Α
οἴμωζε.

Ἀνὴρ Β
        Καλλίμαχος δ᾽ ὁ χοροδιδάσκαλος
810
αὐτοῖσιν εἰσοίσει τι;

Ἀνὴρ Α
                πλείω Καλλίου.

Ἀνὴρ Β
ἅνθρωπος οὗτος ἀποβαλεῖ τὴν οὐσίαν.

Ἀνὴρ Α
δεινά γε λέγεις.

Ἀνὴρ Β
            τί δεινόν; ὥσπερ οὐχ ὁρῶν
ἀεὶ τοιαῦτα γιγνόμενα ψηφίσματα.
οὐκ οἶσθ᾽ ἐκεῖν᾽ οὕδοξε τὸ περὶ τῶν ἁλῶν;

Ἀνὴρ Α
815
ἔγωγε.

Ἀνὴρ Β
        τοὺς χαλκοῦς δ᾽ ἐκείνους ἡνίκα
ἐψηφισάμεθ᾽, οὐκ οἶσθα;

Ἀνὴρ Α
                    καὶ κακόν γέ μοι
τὸ κόμμ᾽ ἐγένετ᾽ ἐκεῖνο. πωλῶν γὰρ βότρυς
μεστὴν ἀπῆρα τὴν γνάθον χαλκῶν ἔχων,
κἄπειτ᾽ ἐχώρουν εἰς ἀγορὰν ἐπ᾽ ἄλφιτα.
820
ἔπειθ᾽ ὑπέχοντος ἄρτι μου τὸν θύλακον,
ἀνέκραγ᾽ ὁ κῆρυξ μὴ δέχεσθαι μηδένα
χαλκοῦν τὸ λοιπόν· ἀργύρωι γὰρ χρώμεθα.

Ἀνὴρ Β
τὸ δ᾽ ἔναγχος οὐχ ἅπαντες ἡμεῖς ὤμνυμεν
τάλαντ᾽ ἔσεσθαι πεντακόσια τῆι πόλει
825
τῆς τετταρακοστῆς, ἣν ἐπόρισ᾽ Εὐριπίδης;
κεὐθὺς κατεχρύσου πᾶς ἀνὴρ Εὐριπίδην·
ὅτε δὴ δ᾽ ἀνασκοπουμένοις ἐφαίνετο
ὁ Διὸς Κόρινθος καὶ τὸ πρᾶγμ᾽ οὐκ ἤρκεσεν,
πάλιν κατεπίττου πᾶς ἀνὴρ Εὐριπίδην.

Ἀνὴρ Α
830
οὐ ταὐτὸν ὦ τᾶν. τότε μὲν ἡμεῖς ἤρχομεν,
νῦν δ᾽ αἱ γυναῖκες.

Ἀνὴρ Β
            ἃς ἐγὼ φυλάξομαι
νὴ τὸν Ποσειδῶ μὴ κατουρήσωσί μου.

Ἀνὴρ Α
οὐκ οἶδ᾽ ὅ τι ληρεῖς. φέρε σὺ τἀνάφορον ὁ παῖς.
Κηρύκαινα
ὦ πάντες ἀστοί, νῦν γὰρ οὕτω ταῦτ᾽ ἔχει,
835
χωρεῖτ᾽ ἐπείγεσθ᾽ εὐθὺ τῆς στρατηγίδος,
ὅπως ἂν ὑμῖν ἡ τύχη κληρουμένοις
φράσηι καθ᾽ ἕκαστον ἄνδρ᾽ ὅποι δειπνήσετε·
ὡς αἱ τράπεζαι γ᾽ εἰσὶν ἐπινενησμέναι
ἀγαθῶν ἁπάντων καὶ παρεσκευασμέναι,
840
κλῖναί τε σισυρῶν καὶ δαπίδων νενασμέναι,
κρατῆρα συγκιρνᾶσιν, αἱ μυροπώλιδες
ἑστᾶσ᾽ ἐφεξῆς, τὰ τεμάχη ῥιπίζεται,
λαγῶι ἀναπηγνύασι, πόπανα πέττεται,
στέφανοι πλέκονται, φρύγεται τραγήματα,
845
χύτρας ἔτνους ἕψουσιν αἱ νεώταται.
Σμοῖος δ᾽ ἐν αὐταῖς ἱππικὴν στολὴν ἔχων
τὰ τῶν γυναικῶν διακαθαίρει τρύβλια.
Γέρων δὲ χωρεῖ χλανίδα καὶ κονίποδε
ἔχων, καχάζων μεθ᾽ ἑτέρου νεανίου·
850
ἐμβὰς δὲ κεῖται καὶ τρίβων ἐρριμμένος.
πρὸς ταῦτα χωρεῖθ᾽, ὡς ὁ τὴν μᾶζαν φέρων
ἕστηκεν· ἀλλὰ τὰς γνάθους διοίγνυτε.

Ἀνὴρ Β
οὐκοῦν βαδιοῦμαι δῆτα. τί γὰρ ἕστηκ᾽ ἔχων
ἐνταῦθ᾽, ἐπειδὴ ταῦτα τῆι πόλει δοκεῖ;

Ἀνὴρ Α
855
καὶ ποῖ βαδιεῖ σὺ μὴ καταθεὶς τὴν οὐσίαν;

Ἀνὴρ Β
ἐπὶ δεῖπνον.

Ἀνὴρ Α
            οὐ δῆτ᾽, ἤν γ᾽ ἐκείναις νοῦς ἐνῆι,
πρίν γ᾽ ἂν ἀπενέγκηις.

Ἀνὴρ Β
                    ἀλλ᾽ ἀποίσω.

Ἀνὴρ Α
                                πηνίκα;

Ἀνὴρ Β
οὐ τοὐμὸν ὦ τᾶν ἐμποδὼν ἔσται.

Ἀνὴρ Α
                            τί δή;

Ἀνὴρ Β
ἑτέρους ἀποίσειν φήμ᾽ ἔθ᾽ ὑστέρους ἐμοῦ.

Ἀνὴρ Α
860
βαδιεῖ δὲ δειπνήσων ὅμως;

Ἀνὴρ Β
                    τί γὰρ πάθω;
τὰ δυνατὰ γὰρ δεῖ τῆι πόλει ξυλλαμβάνειν
τοὺς εὖ φρονοῦντας.

Ἀνὴρ Α
                ἢν δὲ κωλύσωσι, τί;

Ἀνὴρ Β
ὁμόσ᾽ εἶμι κύψας.

Ἀνὴρ Α
            ἢν δὲ μαστιγῶσι, τί;

Ἀνὴρ Β
καλούμεθ᾽ αὐτάς.

Ἀνὴρ Α
            ἢν δὲ καταγελῶσι, τί;

Ἀνὴρ Β
865
ἐπὶ ταῖς θύραις ἑστώς -

Ἀνὴρ Α
                    τί δράσεις; εἰπέ μοι.

Ἀνὴρ Β
τῶν ἐσφερόντων ἁρπάσομαι τὰ σιτία.

Ἀνὴρ Α
βάδιζε τοίνυν ὕστερος· σὺ δ᾽ ὦ Σίκων
καὶ Παρμένων αἴρεσθε τὴν παμπησίαν.

Ἀνὴρ Β
φέρε νυν ἐγώ σοι ξυμφέρω.

Ἀνὴρ Α
                    μὴ μηδαμῶς.
870
δέδοικα γὰρ μὴ καὶ παρὰ τῆι στρατηγίδι,
ὅταν κατατιθῶ, προσποιῆι τῶν χρημάτων.

Ἀνὴρ Β
νὴ τὸν Δία δεῖ γοῦν μηχανήματός τινος,
ὅπως τὰ μὲν ὄντα χρήμαθ᾽ ἕξω, τοισδεδὶ
τῶν ματτομένων κοινῆι μεθέξω πως ἐγώ.
875
ὀρθῶς ἔμοιγε φαίνεται· βαδιστέον
ὁμόσ᾽ ἐστὶ δειπνήσοντα κοὐ μελλητέον.

Χορός
[deest]

Γραῦς Α
τί ποθ᾽ ἅνδρες οὐχ ἥκουσιν; ὥρα δ᾽ ἦν πάλαι·
ἐγὼ δὲ καταπεπλασμένη ψιμυθίωι
ἕστηκα καὶ κροκωτὸν ἠμφιεσμένη
880
ἀργός, μινυρομένη τι πρὸς ἐμαυτὴν μέλος,
παίζουσα. πῶς ἂν περιλάβοιμ᾽ αὐτῶν τινὰ
παριόντα; Μοῦσαι δεῦρ᾽ ἴτ᾽ ἐπὶ τοὐμὸν στόμα,
μελύδριον εὑροῦσαί τι τῶν Ἰωνικῶν.

Νεᾶνις
νῦν μέν με παρακύψασα προὔφθης ὦ σαπρά.
885
ὤιου δ᾽ ἐρήμας οὐ παρούσης ἐνθάδε
ἐμοῦ τρυγήσειν καὶ προσάξεσθαί τινα
ἄιδουσ᾽· ἐγὼ δ᾽ ἢν τοῦτο δρᾶις ἀντάισομαι.
κεἰ γὰρ δι᾽ ὄχλου τοῦτ᾽ ἐστὶ τοῖς θεωμένοις,
ὅμως ἔχει τερπνόν τι καὶ κωμωιδικόν.

Γραῦς Α
890
τούτωι διαλέγου κἀποχώρησον· σὺ δὲ
φιλοττάριον αὐλητὰ τοὺς αὐλοὺς λαβὼν
ἄξιον ἐμοῦ καὶ σοῦ προσαύλησον μέλος.
    εἴ τις ἀγαθὸν βούλεται πα-
    θεῖν τι, παρ᾽ ἐμοὶ χρὴ καθεύδειν.
895
    οὐ γὰρ ἐν νέαις τὸ σοφὸν ἔν-
    εστιν ἀλλ᾽ ἐν ταῖς πεπείραις·
οὐδέ τις στέργειν ἂν ἐθέλοι μᾶλλον ἢ ᾽γὼ
    τὸν φίλον ὧιπερ ξυνείην,
    ἀλλ᾽ ἐφ᾽ ἕτερον ἂν πέτοιτο.

Νεᾶνις
900
    μὴ φθόνει ταῖσιν νέαισι.
    τὸ τρυφερὸν γὰρ ἐμπέφυκε
        τοῖς ἁπαλοῖσι μηροῖς
κἀπὶ τοῖς μήλοις ἐπανθεῖ· σὺ δ᾽ ὦ γραῦ,
    παραλέλεξαι κἀντέτριψαι,
905
        τῶι θανάτωι μέλημα.

Γραῦς Α
    ἐκπέσοι σου τὸ τρῆμα
    τό τ᾽ ἐπίκλιντρον ἀποβάλοιο
        βουλομένη σποδεῖσθαι,
καπὶ τῆς κλίνης ὄφιν εὕροις
    καὶ προσελκύσαιο . . .
910
        βουλομένη φιλῆσαι.

Νεᾶνις
    αἰαῖ τί ποτε πείσομαι;
        οὐχ ἥκει μοὐταῖρος·
    μόνη δ᾽ αὐτοῦ λείπομ᾽· ἡ
        γάρ μοι μήτηρ ἄλληι
βέβηκε· +καὶ τἄλλ᾽ οὐδὲν μετὰ ταῦτα δεῖ λέγειν+.
915
    ἀλλ᾽ ὦ μαῖ ἱκετεύομαι, κά-
        λει τὸν Ὀρθαγόραν, ὅπως
    σαυτῆς κατόναι᾽, ἀντιβολῶ σε.

Γραῦς Α
    ἤδη τὸν ἀπ᾽ Ἰωνίας
    τρόπον τάλαινα κνησιᾶις·
    . . . . . . . . .
    . . . . . . . . .
920
δοκεῖς δέ μοι καὶ λάβδα κατὰ τοὺς Λεσβίους.
    ἀλλ᾽ οὐκ ἄν ποθ᾽ ὑφαρπάσαιο
        τἀμὰ παίγνια· τὴν δ᾽ ἐμὴν
    ὥραν οὐκ ἀπολεῖς οὐδ᾽ ἀπολήψει.

Νεᾶνις
ἆιδ᾽ ὁπόσα βούλει καὶ παράκυφθ᾽ ὥσπερ γαλῆ·
925
οὐδεὶς γὰρ ὡς σὲ πρότερον εἴσεισ᾽ ἀντ᾽ ἐμοῦ.

Γραῦς Α
οὔκουν ἐπ᾽ ἐκφοράν γε.

Νεᾶνις
                καινόν γ᾽ ὦ σαπρά.

Γραῦς Α
οὐ δῆτα.

Νεᾶνις
            τί γὰρ ἂν γραῒ καινά τις λέγοι;

Γραῦς Α
οὐ τοὐμὸν ὀδυνήσει σε γῆρας.

Νεᾶνις
                            ἀλλὰ τί;
ἥγχουσα μᾶλλον καὶ τὸ σὸν ψιμύθιον;

Γραῦς Α
930
τί μοι διαλέγει;

Νεᾶνις
            σὺ δὲ τί διακύπτεις;

Γραῦς Α
                                ἐγώ;
ἄιδω πρὸς ἐμαυτὴν Ἐπιγένει τὠμῶι φίλωι.

Νεᾶνις
σοὶ γὰρ φίλος τίς ἐστιν ἄλλος ἢ Γέρης;

Γραῦς Α
δείξει γε καὶ σοί. τάχα γὰρ εἶσιν ὡς ἐμέ.

Νεᾶνις
ὁδὶ γὰρ αὐτός ἐστιν.

Γραῦς Α
                οὐ σοῦ γ᾽ ὦλεθρε
935
δεόμενος οὐδέν.

Νεᾶνις
                νὴ Δί᾽ ὦ φθίνυλλα σὺ
δείξει τάχ᾽ αὐτός, ὡς ἔγωγ᾽ ἀπέρχομαι.

Γραῦς Α
κἄγωγ᾽, ἵνα γνῶις ὡς πολύ σου μεῖζον φρονῶ.

Νεανίας
    εἴθ᾽ ἐξῆν παρὰ τῆι νέαι καθεύδειν,
    καὶ μὴ ᾽δει πρότερον διασποδῆσαι
940
        ἀνάσιμον ἢ πρεσβυτέραν·
    οὐ γὰρ ἀνασχετὸν τοῦτό γ᾽ ἐλευθέρωι.

Γραῦς Α
    οἰμώζων ἄρα νὴ Δία σποδήσεις.
    οὐ γὰρ τἀπὶ Χαριξένης τάδ᾽ ἐστίν.
        κατὰ τὸν νόμον ταῦτα ποιεῖν
945
    ἔστι δίκαιον, εἰ δημοκρατούμεθα.
ἀλλ᾽ εἶμι τηρήσουσ᾽ ὅ τι καὶ δράσει ποτέ.

Νεανίας
εἴθ᾽ ὦ θεοὶ λάβοιμι τὴν καλὴν μόνην,
ἐφ᾽ ἣν πεπωκὼς ἔρχομαι πάλαι ποθῶν.

Νεᾶνις
ἐξηπάτησα τὸ κατάρατον γράιδιον·
950
φρούδη γάρ ἐστιν οἰομένη μ᾽ ἔνδον μένειν.
ἀλλ᾽ οὑτοσὶ γὰρ αὐτὸς οὗ ᾽μεμνήμεθα.

        δεῦρο δὴ δεῦρο δή,
        φίλον ἐμόν, δεῦρό μοι
    πρόσελθε καὶ ξύνευνος
    τὴν εὐφρόνην ὅπως ἔσει.
    πάνυ γάρ τις ἔρως με δονεῖ
955
    τῶνδε τῶν σῶν βοστρύχων.
    ἄτοπος δ᾽ ἔγκειταί μοί τις
    πόθος, ὅς με διακναίσας ἔχει.
        μέθες, ἱκνοῦμαί σ᾽ Ἔρως,
    καὶ ποίησον τόνδ᾽ ἐς εὐνὴν
        τὴν ἐμὴν ἱκέσθαι.

Νεανίας
960
        δεῦρο δὴ δεῦρο δή,
        καὶ σύ μοι καταδραμοῦ-
    σα τὴν θύραν ἄνοιξον
    τήνδ᾽· εἰ δὲ μή, καταπεσὼν κείσομαι.
    φίλον, ἀλλ᾽ ἐν τῶι σῶι
    βούλομαι κόλπωι πληκτίζεσθαι
965
    μετὰ τῆς σῆς πυγῆς.
    Κύπρι τί μ᾽ ἐκμαίνεις ἐπὶ ταύτηι;
        μέθες, ἱκνοῦμαί σ᾽ Ἔρως,
    καὶ ποίησον τήνδ᾽ ἐς εὐνὴν
        τὴν ἐμὴν ἱκέσθαι.

Νεᾶνις
καὶ ταῦτα μέντοι μετρίως πρὸς τὴν ἐμὴν ἀνάγκην
970
εἰρημέν᾽ ἐστίν. σὺ δέ μοι, φίλτατον, ὢ ἱκετεύω,
    ἄνοιξον ἀσπάζου με·
    διά τοι σὲ πόνους ἔχω.

Νεανίας
ὦ χρυσοδαίδαλτον ἐμὸν μέλημα, Κύπριδος ἔρνος,
μέλιττα Μούσης, Χαρίτων θρέμμα, Τρυφῆς πρόσωπον,
    ἄνοιξον ἀσπάζου με·
975
    διά τοι σὲ πόνους ἔχω.

Γραῦς Α
οὗτος τί κόπτεις; μῶν ἐμὲ ζητεῖς;

Νεανίας
                        πόθεν;

Γραῦς Α
καὶ τὴν θύραν γ᾽ ἤραττες.

Νεανίας
                    ἀποθάνοιμ᾽ ἄρα.

Γραῦς Α
τοῦ δαὶ δεόμενος δᾶιδ᾽ ἔχων ἐλήλυθας;

Νεανίας
Ἀναφλύστιον ζητῶν τιν᾽ ἄνθρωπον.

Γραῦς Α
                                τίνα;

Νεανίας
980
οὐ τὸν Σεβῖνον, ὃν σὺ προσδοκᾶις ἴσως.

Γραῦς Α
νὴ τὴν Ἀφροδίτην, ἤν τε βούληι γ᾽ ἤν τε μή.

Νεανίας
ἀλλ᾽ οὐχὶ νυνὶ τὰς ὑπερεξηκοντέτεις
εἰσάγομεν, ἀλλ᾽ εἰςαῦθις ἀναβεβλήμεθα.
τὰς ἐντὸς εἴκοσιν γὰρ ἐκδικάζομεν.

Γραῦς Α
985
ἐπὶ τῆς προτέρας ἀρχῆς γε ταῦτ᾽ ἦν ὦ γλύκων·
νυνὶ δὲ πρῶτον εἰσάγειν ἡμᾶς δοκεῖ.

Νεανίας
τῶι βουλομένωι γε κατὰ τὸν ἐν πεττοῖς νόμον.

Γραῦς Α
ἀλλ᾽ οὐδὲ δειπνεῖς κατὰ τὸν ἐν πεττοῖς νόμον.

Νεανίας
οὐκ οἶδ᾽ ὅ τι λέγεις· τηνδεδί μοι κρουστέον.

Γραῦς Α
990
ὅταν γε κρούσηις τὴν ἐμὴν πρῶτον θύραν.

Νεανίας
ἀλλ᾽ οὐχὶ νυνὶ κρησέραν αἰτούμεθα.

Γραῦς Α
οἶδ᾽ ὅτι φιλοῦμαι· νῦν δὲ θαυμάζεις ὅτι
θύρασί μ᾽ ηὗρες· ἀλλὰ πρόσαγε τὸ στόμα.

Νεανίας
ἀλλ᾽ ὦ μέλ᾽ ὀρρωδῶ τὸν ἐραστήν σου.

Γραῦς Α
                                    τίνα;

Νεανίας
995
τὸν τῶν γραφέων ἄριστον.

Γραῦς Α
                            οὗτος δ᾽ ἔστι τίς;

Νεανίας
ὃς τοῖς νεκροῖσι ζωγραφεῖ τὰς ληκύθους.
ἀλλ᾽ ἄπιθ᾽, ὅπως μή σ᾽ ἐπὶ θύραισιν ὄψεται.

Γραῦς Α
οἶδ᾽ οἶδ᾽ ὅ τι βούλει.

Νεανίας
                    καὶ γὰρ ἐγώ σε νὴ Δία.

Γραῦς Α
μὰ τὴν Ἀφροδίτην ἥ μ᾽ ἔλαχε κληπουμένη,
1000
μὴ ᾽γώ σ᾽ ἀφήσω.

Νεανίας
                    παραφρονεῖς ὦ γράιδιον.

Γραῦς Α
ληρεῖς· ἐγὼ δ᾽ ἄξω σ᾽ ἐπὶ τἀμὰ στρώματα.

Νεανίας
τί δῆτα κρεάγρας τοῖς κάδοις ὠνούμεθα,
ἐξὸν καθέντα γράιδιον τοιουτονὶ
ἐκ τῶν φρεάτων τοὺς κάδους ξυλλαμβάνειν;

Γραῦς Α
1005
μὴ σκῶπτέ μ᾽ ὦ τάλαν ἀλλ᾽ ἕπου δεῦρ᾽ ὡς ἐμέ.

Νεανίας
ἀλλ᾽ οὐκ ἀνάγκη μοὐστίν, εἰ μὴ τῶν ἐμῶν
τὴν πεντακοσιοστὴν κατέθηκας τῆι πόλει.

Γραῦς Α
νὴ τὴν Ἀφροδίτην δεῖ γε μέντοι ‹σ᾽›. ὡς ἐγὼ
τοῖς τηλικούτοις ξυγκαθεύδουσ᾽ ἥδομαι.

Νεανίας
1010
ἐγὼ δὲ ταῖς γε τηλικαύταις ἄχθομαι,
κοὐκ ἂν πιθοίμην οὐδέποτ᾽.

Γραῦς Α
                        ἀλλὰ νὴ Δία
ἀναγκάσει τουτί σε.

Νεανίας
                    τοῦτο δ᾽ ἔστι τί;

Γραῦς Α
ψήφισμα, καθ᾽ ὅ σε δεῖ βαδίζειν ὡς ἐμέ.

Νεανίας
λέγ᾽ αὐτὸ τί ποτε κἄστι.

Γραῦς Α
                        καὶ δή σοι λέγω.
1015
ἔδοξε ταῖς γυναιξίν, ἢν ἀνὴρ νέος
νέας ἐπιθυμῆι, μὴ σποδεῖν αὐτὴν πρὶν ἂν
τὴν γραῦν προκρούσηι πρῶτον· ἢν δὲ μὴ ᾽θέληι
πρότερον προκρούειν ἀλλ᾽ ἐπιθυμῆι τῆς νέας,
ταῖς πρεσβυτέραις γυναιξὶν ἔστω τὸν νέον
1020
ἕλκειν ἀνατεὶ λαβομένας τοῦ παττάλου.

Νεανίας
οἴμοι Προκρούστης τήμερον γενήσομαι.

Γραῦς Α
τοῖς γὰρ νόμοις τοῖς ἡμετέροισι πειστέον.

Νεανίας
τί δ᾽ ἢν ἀφαιρῆταί μ᾽ ἀνὴρ τῶν δημοτῶν
ἢ τῶν φίλων ἐλθών τις;

Γραῦς Α
                ἀλλ οὐ κύριος
1025
ὑπὲρ μέδιμνόν ἐστ᾽ ἀνὴρ οὐδεὶς ἔτι.

Νεανίας
ἐξωμοσία δ᾽ οὐκ ἔστιν;

Γραῦς Α
                    οὐ γὰρ δεῖ στροφῆς.

Νεανίας
ἀλλ᾽ ἔμπορος εἶναι σκήψομαι.

Γραῦς Α
                            κλάων γε σύ.

Νεανίας
τί δῆτα χρὴ δρᾶν;

Γραῦς Α
                        δεῦρ᾽ ἀκολουθεῖν ὡς ἐμέ.

Νεανίας
καὶ ταῦτ᾽ ἀνάγκη μοὐστί;

Γραῦς Α
                            Διομήδειά γε.

Νεανίας
1030
ὑποστόρεσαί νυν πρῶτα τῆς ὀριγάνου
καὶ κλήμαθ᾽ ὑπόθου συγκλάσασα τέττερα,
καὶ ταινίωσαι καὶ παράθου τὰς ληκύθους,
ὕδατός τε κατάθου τοὔστρακον πρὸ τῆς θύρας.

Γραῦς Α
ἦ μὴν ἔτ᾽ ὠνήσει σὺ καὶ στεφάνην ἐμοί.

Νεανίας
1035
νὴ τὸν Δί᾽ ἤνπερ ἦι γέ που τῶν κηρίνων·
οἶμαι γὰρ ἔνδον διαπεσεῖσθαί σ᾽ αὐτίκα.

Νεᾶνις
ποῖ τοῦτον ἕλκεις;

Γραῦς Α
                    τὸν ἐμὸν αὐτῆς εἰσάγω.

Νεᾶνις
οὐ σωφρονοῦσά γ᾽· οὐ γὰρ ἡλικίαν ἔχει
παρὰ σοὶ καθεύδειν τηλικοῦτος ὤν, ἐπεὶ
1040
μήτηρ ἂν αὐτῶι μᾶλλον εἴης ἢ γυνή.
ὥστ᾽ εἰ καταστήσεσθε τοῦτον τὸν νόμον,
τὴν γῆν ἅπασαν Οἰδιπόδων ἐμπλήσετε.

Γραῦς Α
ὦ παμβδελυρὰ φθονοῦσα τόνδε τὸν λόγον
ἐξηῦρες· ἀλλ᾽ ἐγώ σε τιμωρήσομαι.

Νεανίας
1045
νὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρα κεχάρισαί γέ μοι
ὦ γλυκύτατον τὴν γραῦν ἀπαλλάξασά μου·
ὥστ᾽ ἀντὶ τούτων τῶν ἀγαθῶν εἰς ἑσπέραν
μεγάλην ἀποδώσω καὶ παχεῖάν σοι χάριν.

Γραῦς Β
αὕτη σὺ ποῖ τονδὶ παραβᾶσα τὸν νόμον
1050
ἕλκεις, παρ᾽ ἐμοὶ τῶν γραμμάτων εἰρηκότων
πρότερον καθεύδειν αὐτόν;

Νεανίας
                        οἴμοι δείλαιος.
πόθεν ἐξέκυψασ ὦ κάκιστ᾽ ἀπολουμένη;
τοῦτο γὰρ ἐκείνου τὸ κακὸν ἐξωλέστρον.

Γραῦς Β
βάδιζε δεῦρο.

Νεανίας
                μηδαμῶς με περιίδηις
1055
ἑλκόμενον ὑπὸ τῆσδ᾽ ἀντιβολῶ σ᾽.

Γραῦς Β
                                    ἀλλ᾽ οὐκ ἐγώ,
ἀλλ᾽ ὁ νόμος ἕλκει σ᾽.

Νεανίας
                        οὐκ ἐμέ γ᾽, ἀλλ᾽ ἔμπουσά τις
ἐξ αἵματος φλύκταιναν ἠμφιεσμένη.

Γραῦς Β
ἕπου μαλακίων δεῦρ᾽ ἀνύσας καὶ μὴ λάλει.

Νεανίας
ἴθι νυν ἔασον εἰς ἄφοδον πρώτιστά με
1060
ἐλθόντα θαρρῆσαι πρὸς ἐμαυτόν· εἰ δὲ μή,
αὐτοῦ τι δρῶντα πυρρὸν ὄψει μ᾽ αὐτίκα
ὑπὸ τοῦ δέους.

Γραῦς Β
            θάρρει, βάδιζ᾽· ἔνδον χεσεῖ.

Νεανίας
δέδοικα κἀγὼ μὴ πλέον γ᾽ ἢ βούλομαι.
ἀλλ᾽ ἐγγυητάς σοι καταστήσω δύο
1065
ἀξιόχρεως.

Γραῦς Β
                μή μοι καθίστη.

Γραῦς Γ
                                    ποῖ σὺ ποῖ
χωρεῖς μετὰ ταύτης;

Νεανίας
                    οὐκ ἔγωγ᾽, ἀλλ᾽ ἕλκομαι.
ἀτὰρ ἥτις εἶ γε, πόλλ᾽ ἀγαθὰ γένοιτό σοι,
ὅτι μ᾽ οὐ περιεῖδες ἐπιτριβέντ᾽. ὦ Ἡράκλεις
ὦ Πᾶνες ὦ Κορύβαντες ὦ Διοσκόρω,
1070
τοῦτ᾽ αὖ πολὺ τούτου τὸ κακὸν ἐξωλέστερον.
ἀτὰρ τί τὸ πρᾶγμ᾽ ἔστ᾽ ἀντιβολῶ τουτί ποτε;
πότερον πίθηκος ἀνάπλεως ψιμυθίου,
ἢ γραῦς ἀνεστηκυῖα παρὰ τῶν πλειόνων;

Γραῦς Γ
μὴ σκῶπτέ μ᾽ ἀλλὰ δεῦρ᾽ ἕπου.

Γραῦν Β
                                δευρὶ μὲν οὖν.

Γραῦς Γ
1075
ὡς οὐκ ἀφήσω σ᾽ οὐδέποτ᾽.

Γραῦς Β
                                οὐδὲ μὴν ἐγώ.

Νεανίας
διασπάσεσθέ μ᾽ ὦ κακῶς ἀπολούμεναι.

Γραῦς Β
ἐμοὶ γὰρ ἀκολουθεῖν σ᾽ ἔδει κατὰ τὸν νόμον.

Γραῦς Γ
οὐκ ἢν ἑτέρα γε γραῦς ἔτ᾽ αἰσχίων φανῆι.

Νεανίας
ἢν οὖν ὑφ᾽ ὑμῶν πρῶτον ἀπόλωμαι κακῶς,
1080
φέρε πῶς ἐπ᾽ ἐκείνην τὴν καλὴν ἀφίξομαι;

Γραῦς Γ
αὐτὸς σκόπει σύ: τάδε δέ σοι ποιητέον.

Νεανίας
ποτέρας προτέρας οὖν κατελάσας ἀπαλλαγῶ;

Γραῦς Β
οὐκ οἶσθα; βαδιεῖ δεῦρ᾽.

Νεανίας
                        ἀφέτω νύν μ᾽ αὑτηί.

Γραῦς Γ
δευρὶ μὲν οὖν ἴθ᾽ ὡς ἔμ᾽.

Νεανίας
                            ἢν ἡδί μ᾽ ἀφῆι.

Γραῦς Β
1085
ἀλλ᾽ οὐκ ἀφήσω μὰ Δία σ᾽.

Γραῦς Γ
                            οὐδὲ μὴν ἐγώ.

Νεανίας
χαλεπαί γ᾽ ἂν ἦστε γενόμεναι πορθμῆς.

Γραῦς Β
                                            τιή;

Νεανίας
ἕλκοντε τοὺς πλωτῆρας ἂν ἀπεκναίετε.

Γραῦς Β
σιγῆι βάδιζε δεῦρο.

Γραῦς Γ
                    μὰ Δί᾽ ἀλλ᾽ ὡς ἐμέ.

Νεανίας
τουτὶ τὸ πρᾶγμα κατὰ τὸ Καννωνοῦ σαφῶς
1090
ψήφισμα, βινεῖν δεῖ με διαλελημμένον.
πῶς οὖν δικωπεῖν ἀμφοτέρας δυνήσομαι;

Γραῦς Β
καλῶς, ἐπειδὰν καταφάγηις βολβῶν χύτραν.

Νεανίας
οἴμοι κακοδαίμων ἐγγὺς ἤδη τῆς θύρας
ἑλκόμενός εἰμ᾽.

Γραῦς Γ
                ἀλλ οὐδὲν ἔσται σοι πλέον.
1095
ξυνεσπεσοῦμαι γὰρ μετὰ σοῦ.

Νεανίας
                            μὴ πρὸς θεῶν·
ἑνὶ γὰρ ξυνέχεσθαι κρεῖττον ἢ δυοῖν κακοῖν.

Γραῦς Γ
νὴ τὴν Ἑκάτην ἐάν τε βούληι γ᾽ ἤν τε μή.

Νεανίας
ὦ τρισ κακοδαίμων εἰ γυναῖκα δεῖ σαπρὰν
βινεῖν ὅλην τὴν νύκτα καὶ τὴν ἡμέραν,
1100
κἄπειτ᾽ ἐπειδὰν τῆσδ᾽ ἀπαλλαγῶ, πάλιν
φρύνην ἔχουσαν λήκυθον πρὸς ταῖς γνάθοις.
ἆρ᾽ οὐ κακοδαίμων εἰμί; βαρυδαίμων μὲν οὖν
νὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρ᾽ ἀνὴρ καὶ δυστυχής,
ὅστις τοιούτοις θηρίοις συνείρξομαι.
1105
ὅμως δ᾽ ἐάν τι πολλὰ πολλάκις πάθω
ὑπὸ τοῖνδε τοῖν κασαλβάδοιν δεῦρ᾽ ἐσπλέων,
θάψαι μ᾽ ἐπ᾽ αὐτῶι τῶι στόματι τῆς ἐσβολῆς,
καὶ τήνδ᾽ ἄνωθεν ἐπιπολῆς τοῦ σήματος
ζῶσαν καταπιττώσαντες εἶτα τὼ πόδε
1110
μολυβδοχοήσαντες κύκλωι περὶ τὰ σφυρὰ
ἄνω ᾽πιθεῖναι πρόφασιν ἀντὶ ληκύθου.